CAPÇALERA: publicitat jornalet
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 20 d'agost
sindica

Blòcs

Dissabte, 20.4.2019 19h45 Lo Tam-Tam

La Roca dei Gabians. 10

Capítol uechLo revenge de Jonàs.Ansin parlèt Milord Macabuòu, dins l\'estambord generau. Tres salvas d’aplaudiments, festejèron lo racònte polit.  Coma èra ben dubèrta la targa, i aguèt  lo sentiment dins lo public qu’èra ja ganhat lo sucre d’òrdi. Aquela istòria d’ors aviá acabat de lei metre en jòia, totei lei lengas se desliguèron e lei racòntes mai estranhis se succediguèron. Lo fogau que beluguejava un còp de mai, aqueleis dròlles recampats a l’entorn dins de biais dispariers, leis uns drechs, leis autres assetats sur lei escuelhs, totei badant la votz dau contaire, l’illòt que la mar, en se retirant, aviá laissat completament nús, lei lònas onte se remiravan leis estèlas dau cèu, lo rocàs tant bel e escur onte s’esclairava d’aicí d’’ailà lo rebat ardent dau brasàs, lei gabians qu’alatejavan au dessús de sa tèsta pèublanca, e, per quadre au tablèu, lei ondadas suavas e luenchas, tot aquò engimbrava una scèna a l’encòp curiosa e embelinaira, qu’un pincèu d’un Van der Neer ò d’un Isaac Van Ostade auriá gostada.  Bota. Ne’n pòde pas parlar mai de tot çò que fuguèt dich dins la velhada pintonresca; ai pas pron de plaça per l’escriure aquí. Fin finala toteis aquelei racòntes se semblavan : contavan totei l’istòria d’un matalòt gitat per aventura dins de situacions pas possiblas e puei aquò s’acabava que finissiá gloriós ! Ma fista ! Lo reire-grand de Cambajon se banhava un jorn dins lo canau de Mozambica. Tancat entre doas làmias que se bandissián cap an eu la gola badanta, aqueu diablàs aviá trobat lo mejan de leis enrabiar l’un contre l’autre e lei faguèt s’entremanjar ; n’en sobrava pas que leis aletas, culhidas plan planet coma un trofèu dins la familha dei Cambajon.Avisa-te ! Lo papet dau Guilhemet veniá d’agafar una balena, quora son embarcacion, bacelada per un còp de coa, se desvirèt. Tombat a la mar, posquèt pas agantar la còrda de l’arpon que la balena prenguèt amb ela, e quora aquela, après aguer cabussat, se mostrèt au fiu de l’èrsa, l’òme li montèt tot d’una sus l’esquina e s’i tanquèt, drech coma sus lo pònt d’una nau. Faguèt ansin mai de dotze cent luòcs, beguent la pluèia que li vujavan lei nívols, e se trocejant dins sa montura quauquei lescas de fielets qu’apasimavan sa fam a l’ora dau sopar. Quora la balena cabussava, li teniá la brida e se fasiá rebatlar a la remòrca : tornava prene un còp de mai son pòste tre que l’animau sortissiá coma un empònt bel a la susfàcia de l’ocean. Quora fuguèt la siuna, Marc contèt Robinson dins son illa, e, va fau ben dire, faguèt quincanèla.  Après leis espècias que ne’n venián de se gongostar d’esperelei, Robinson Crusoe ambe son papagai, son parasolèu e son capelon de pèu de bica, faguèt l’esfiech d’una panada. Vendredi d’espereu desrevelhèt una curiositat ben pichoneta, pecaire.Tocava a sa fin la cavalcada. Totei ò quasi, avián disputit lo prèmi, e coma esitavan un briu ambe lo succés de la balena, semblava assegurat lo trionfe deis ors. Macabuòu, va regrete, mostrava gaire un biais modèst. Macabuòu se vesiá ja possessaire de dotze bastons de sucre d’òrdi preciosament emmalhotats dins un morcèu de papier grís, ja l’aiga sucrada li fasiá boqueta, ja se babinejava, quora lo capitani Legoff, que s’èra termejat au ròtle de jutge dau camp, intrèt en liça. Èra son torn.Tossiguèt tres còps, non pas per assegurar lo timbre de sa votz mai per convidar lo mond au silenci.Un murmur flatejaire corriguèt dins lei rengs. — Escotem ! Escotem !Macabuòu pallinejèt e fremiguèt, èra ben solet pecaire ! (de seguir…)

Anar al blòg





Liga ton blòg

Liga ton blòg sus "Jornalet"



Estatisticas
108 blògs inscriches
17823 articles totals



Jornalet, gaseta occitana d'informacions


Associacion entara Difusion
d'Occitània en Catalonha
(ADÒC)