Bandièra01 capçalera  1180x150: Novestivada

editorial

Occitans per lo Nòu Front Popular

Occitans per lo Nòu Front Popular
Occitans per lo Nòu Front Popular

Aquestes darrièrs decennis, dins fòrça estats d’Euròpa sèm estats governats per un bipartidisme dominat per una drecha e una esquèrra  mai o mens moderadas. Aqueles partits an alternat l’exercici del poder, en abandonant progressivament lo pòble e sos besonhs, la drecha pr’amor qu’es ontologicament sensibla pròcha de las classas dominantas, l’esquèrra en abandonant sas basas marxistas en favor del neoliberalisme trionfant après l’escrancament dels regims autoritaris marxistas-leninistas. Aquela decepcion es estada mai que mai intensa dins las classas mejanas, que veson a se deteriorar lor confòrt material del temps que los rics s’enriquisson e los paures s’empaurisson, e qu’aital crenhon de tombar eles tanben dins la pauretat.

Aquel contèxt de malcontentament ja l’aprofechèt Emmanuel Macron, en pretendent de se situar subre la drecha e l’esquèrra tradicionalas, e en las sifonant, tant la drecha gaullista coma sustot lo Partit Socialista. Pasmens, son neoliberalisme a produch un autre malcontentament, en seguida de reformas socialas impopularas que recuolan l’edat de la retirada o agrèujan la precarietat dels caumaires e dels mai freules; en mai d’aquò, l’abséncia de majoritat absoluda a l’Assemblada Nacionala l’a menat a se sarrar ideologicament de la drecha mai dura, e mai a votar una lei antiimmigracion radicala pachada amb lo partit Los Republicans e lo Recampament Nacional, abans la censura del Conselh Constitucional.

Mas mai generalament cossí va que los eiretièrs de Pétain arriben d’obténer tantes sostens a las eleccions? L’ascension de l’extrèma drecha en Euròpa tròba sas rasigas recentas dins la crisi de 2008 e la gestion que n’an facha los govèrns socialdemocratas. Una gestion que sovent a greujadas las classas popularas. Tanben, aquela nòva extrèma drecha europèa es inquietantament desparièra de l’ancian imatge nostalgic del faissisme; a refinat tant son discors coma son estrategia, çò que permet de resultats electorals de mai en mai nauts; al contrari de son paire Jean-Marie Le Pen que multiplicava las provocacions antisemitas e racistas e fasiá comprene son admiracion latenta per l’Alemanha nazi, sa filha Marine es mai discreta sus son ideologia vertadièra. Fin finala, los mèdias an lor part de responsabilitat pr’amor qu’an sovent banalitzat e normalizat los partits d’extrèma drecha, mentre que las cadenas de television CNews e C8, totjorn que mai popularas e entre los mans del miliardari catolic reaccionari Vincent Bolloré, fan una propaganda activa per l’ideologica ultradrechista. Aquò crèa una perilhosa percepcion de moderacion qu’es pas brica reala. Nos fagam pas enganhar: l’inspira lo faissisme.

A l’ora d’ara, la màger part d’Occitània (franc d’Aran, de las Valadas, Mónegue e la Gàrdia) se tròba dins una situacion critica. Dins qualques setmanas nos poiriá dirigir un govèrn central d’extrèma drecha qu’asira per definicion literalament tota diferéncia. Aquò afectariá negativament totes los que nos identificam culturalament coma occitans, e tanben las autras minoritats culturalas e socialas coma los ciutadans de tradicion musulmana, los LGBTQ+, los ecologistas, los productors locals minoritaris, los artistas, los intellectuals progressistas e los mai paures.

Davant aquela menaça, es imperatiu d’evitar que l’extrèma drecha ganhe las legislativas. Lo sol biais viable a l’ora d’ara es de sosténer lo Nòu Front Popular. Malgrat lo nacionalisme francés de la còla de Sénher Mélenchon e lors practicas intèrnas pauc democraticas, aquela coalicion presenta un programa sensible a las minoritats socialas, en ofrissent l’escasença de considerar las minoritats nacionalas. Serà mai possible de far d’occitanisme aicí qu’amb los eiretièrs de Pétain.

Sus aquela draia, un movement occitan, mai que mai fòrt en Lemosin, a fach una crida a se mobilizar e jónher lo Nòu Front Popular contra l’extrèma drecha. Aquel movement escomet sus un futur basat sus la justícia, l’ecologia, la solidaritat e lo respècte de las diferéncias.Avèm sonque tres setmanas e fòrça trabalh de far. Es crucial que nos mobilizem e trabalhem amassa per evitar que l’extrèma drecha prenga lo poder. Avèm pas d’autra causida electorala per aparar un avenidor mai just e equitable per totòm.

 

Jornalet es possible gràcias al sosten economic e jornalistic dels legeires e benevòls. Se lo podètz sosténer en venent sòci dels Amics del Jornalet o de l'Associacion ADÒC, o tot simplament en fasent un don, atal contribuiretz a far un mèdia mai independent e de melhora qualitat.

Comentaris

Gileton lo Jaunàs
12.

En que lo fach de banalament constatar qu'un centralista parisenc (que sia de drecha, de gaucha, d'extrèma-drecha o d'extrèma-gaucha) es totjorn un centralista parisenc, seria un rasonament de colèra ?
Dire que la subrevida de l'occitan "aquò's de politica amb una pichona p" (en clar de parpèlas d'agaça, pròva que l'alienacion jacobina es plan encapada ) , alara qu'al contrari anar ajudar un manat de politicians parisiano-centralistas contra un autre manat de politicians parisiano-centralistas, aquò seria aqueste còp (un còp de mai e coma a cada còp !) ni mai ni mens que " l'Istòria que nos agacha" , (où macarèl !) eh ben aquesta l'avem ausida a cada còp que Paris nos es vengut embrigadar per sas intrigas de pallàs o las seunas guèrras . Lo combat de la civilizacion contra la barbaria, vertat ? Quantas vegadas nos l'an sortida aquesta ? Emai per tuar la lenga nòstra ?
Lo mai espantant, e aquò's dich sens la mendra colèra o trufaria, es de veire qu'aquesta propaganda finassa coma de sal gròs marcha encara !

  • 49
  • 14
Cercaval
11.

Far un rasonament de colèra sens tròp pensar, benlèu qu'aquò se pòt concebre. Mas d'o escriure es quicòm mai.
S'agís pas pus de politica amb una pichona p, mas ara es l'Istòria que nos agacha.
Estimi mai legir la « bilheta del dijòus » aquí (o sus Ràdio Lengadòc) :
https://ieo-erau.com/19/06/2024/plegarem-pas-facia-a-la-granda-paur/?utm_source=mailpoet&utm_medium=email&utm_source_platform=mailpoet&utm_campaign=letra-erau-1

  • 11
  • 45
Cercamont
10.

Élections, piège à cons ! (Vox Populi)

  • 47
  • 33
Cercaval
9.

Quand les blés sont sous la grêle
Fou qui fait le délicat
Aragon

  • 14
  • 54
Gileton lo Jaunàs
8.

"Dempuèi las annadas 70 lo movement occitan es totjorn estat present dins las grandas luchas socialas e ecologistas". D'efièch se li es sovent arribat de far la corta-escala a-n-aquelas luchas, en retorn aquò li a aprofeitat en RES. Levat l'agach amusat e condescendent dels professionals parisencs de la revolucion, qu'o-sabon, eles, çò que son de luchas vertadièras e seriosas, alara, tè, lo patoès vòstre folcloric, pecaire !

"L'extrèma drecha portarà ren de bon per nòstras regions, per nòstra lenga e nòstra cultura". Lo contrari aguèsse estat tras que sorprenent ! Seguiran exactament la mèsma dralha anti-occitana e centralista parisenca de drech divenc qu'a fòrça plan reüssit a totis lors predecessors. Que lo denominator comun dels politicians franceses , quins que siaguen, es aquel centralisme parisenc de drech divenc, que sa remèsa en question sembla en França tant absurda qu'o seria la remèsa en question de la gravitacion universala.

"Se'n prendrà còp-sèc a las minoritats regionalas e culturalas" Mas es precisament çò que practica e qu'a totjorn practicat lo partit unenc jacobin (quora de drecha, quora d'esquèrra, quora imperial, quora d'extrèma drecha..eca..) que govèrna França dempuèi pus de dos sègles. A mens que per “minoritats regionalas e culturalas” aquel Front Populari, qu'es puslèu elitista-bobò-parisenc que “populari”, vòlga dire quicòm mai que la desfensa de las lengas minorizadas per Paris ? A l'azard, lo Wokisme LGBTQ ?

Cerèsa sus la còca, aquel tract de sosten a-n-aquel recampament de partits parisencs oportunistament escrich en occitan e que son titol es “Occitans per lo Novèu Front Popular” s'acaba liricament amb "Per nòstre païs e nòstre pòble". “Nòstre païs” , es a dire saique Occitània granda ? E “nòstre pòble” , es a dire saique lo pòble occitan ? E lo Mélenchon o lo Glucksmann ne'n dison quicòm d'aquò ? Tsss....

  • 70
  • 15

Escriu un comentari sus aqueste article