Bandièra01 capçalera  1180x150: Novestivada

Opinion

Ieu, mèstre del caòs…

Ieu, mèstre del caòs…
Ieu, mèstre del caòs… | BFMTV
Andriu de Gavaudan

Andriu de Gavaudan

Autor de la cronica occitana setmanièra al Petit Bleu de l’Agenais desempuèi 1978 e editorialista de La Setmana fins que quitèt de paréisser

Mai d’informacions

En primièr, aimariái vos pregar de me desencusar per aver facha publica ma colèra dins las qualques règas qu’escriguèri dimars. Èri mai trist que non pas en colèra non pas en ma qualitat de patriòta que ne soi pas mas en ma qualitat d’èsser uman tot simplament.

Sens èsser un esperit superior, me sembla que totòm se deuriá sovenir de sos davancièrs qu’an donat lor vida per que d’autres Òmes posquèsson viure liures, qualque siá lo país, qualque siá lo motiu.

Es pas far de sciéncia ficcion ni de “complotisme” que de dire que regimes “illiberals” e dictaturas an de mai en mai d’adèptes  coma las societats venon de mai en mai violentas…

E las intitucions internacionalas mesas sus pè après lo chaple de la segonda guèrra mondiala son en tren de far quicanèla en causa de la marrida volontat de las poténcias a se conformar a las règlas qu’avián edictadas a l’epòca.

Los leons regnavan ja en mèstres mas fasián semblant d’aubedir quitament se romegavan; ara, s’escondon pas mai; los pus pichons veson pas perqué seguirián pas la dralha emprutanda pels leons…E totes o fan al nom de la libertat.

Seguissètz pro los eveniments per o saber pas e vòli pas mostrar al det un o l’autre que me diriatz que ne teni per un o per l’autre…

Coma totjorn —coneissètz la sansòina— seguissi los camins bartassièrs e me calriá virar cap a çò que nos preocupa gaireben totes, cresi.

Nòstre país me fa pensar a la publicitat d’un grand magazin que sa publicat èra: ”Se passa totjorn quicòm a Las Galariás L***; nos podètz venir far una visita!” I podètz anar o pas; i podètz crompar quicòm o pas! “Un còp pas pas puta”, coma o ditz l’adagi.

Aqueste govèrn, coma totes los autres ça que la, se priva pas de dire que los investissors, les entrepresas e quitament la toristalha nos aiman e nos pòrta sa moneda… Son de segur bonas novèlas mas, fins ara, lo “país pregond” sembla pas se ne rendre compte.

Lo subjècte del moment per totes mas absoludament totes, es çò que ne va virar de las eleccions legislativas a venir après la dissolucion de l’Assemblada per not’ président tant aimé. La rason, la coneissètz mas perqué ne sèm arribat a n’aquel punt?

Es la decision irracionala d’un dròlle poirit, gastat qu’esbocina sa joguina preferida per çò que pòt pas far tot çò que l’agrada amb ela. Lo dròlle-rei, es el: polit, intelligent, un aire de primièr de la classa —çò qu’èra, de segur—, que compren pas que  los autres ajan mai de dificultats, a còps, a  seguir…

Aviá promés de desvelhar lo país e de bastir un monde novèl; alara, perqué s’embarrassar d’elegits, de partits, de sindicats, de còrs intermediaris quand tot pòt anar pus viste amb qualques conselhièrs gaireben autant intelligents coma el… e que sufís de ”traversar la carrièra per trobar de trabalh!”

A aplicat stricto sensu çò que ditz la Constitucion (citi de memòria): “L’Estat reconeis pas los grops qual que sián; reconeis unicament los individús”.

Lo resultat? Un fracàs ! Lo doctor Knock a plan trabalhat e, fin finala, lo grop que s’a sauvada la vida es lo grop d’extrèma drecha que  lo president disiá voler redusir a neient.

Levat aqueste, totes los autres grops de l’escaquièr politic ne son estats mai o mens redusits a l’estat de zombís o quasi. E se sap que mai un grop es feble mai atissa los vesins. Ailàs quand lo cat es luènh, las mirgas dançan…

Se sabiá ja, mas lo resultat de las eleccions europèas e la dissolucion de l’Assemblada en seguida an mostrat que lo mèstre dels relòtges èra pas pus que lo mèstre del caòs… amb una drecha extrèma que se parteja ja pòstas e sinecuras, las esquèrras que s’apercebon qu’avián laissada la pòrta alandada sens parlar de la drecha victima de son immobilisme.

Ara, lo tòa-senh arresta pas de sonar per convidar las gents a donar lor sang per la libertat… Reaccion sana mas un pauc tardièra.

Quitament se lo chavezista-robespierrista exagonal a metut “un tap a la flabuta”, cal crentar qu’un periòde de tres setmanas siá un pauc cort per una bona mobilizacion.

Cal pas jamai desesperar mas ai plan paur d’entendre pas cap d’alleluia mas puslèu sonar lo clas (momentanèu) de nòstra impoténcia…

“Ma libertat, longtemps t’ai servada coma una pèrla rara…” cantava Reggiani… O auriam doblidat?

Jornalet es possible gràcias al sosten economic e jornalistic dels legeires e benevòls. Se lo podètz sosténer en venent sòci dels Amics del Jornalet o de l'Associacion ADÒC, o tot simplament en fasent un don, atal contribuiretz a far un mèdia mai independent e de melhora qualitat.

Comentaris

Lachaud
1.

As lo dreit de te botar en colèra e de laissar pissar de las lagrimes. Aquela colera es dirigeada contre tu pas contre los autres. I auria quauqu'a ren que te trabalha dins la politica o dins la societat?
Pertant la politica es totjorn la mesma; es dirigeada per una oligarchia financiera, una filosofia tant religiosa coma politica e aquò dempuei daus milenaris. Gare aus politics, scientifics, filosofes o autres que serian pas dins la linha. L'òm pòd tot dire dau moment que quò lesa pas los interests d'aquela oligarchia. En era aitau dau temps de Clovis, Louis XIV, Napoleon, Mitterand o autre.
Marx avia parlar de dictature dau proletariat, Lénine e sos succsessors l'an transformada en dictaturas contre lo monde paisan e los artisans per far un comuniste d'estat ente la gens aurian ren mas serian uros.
En sinhant lo programme commun d'esquerra en 1972, lo partit comunisme frances se transformet en colaborator de classes e perdeguet tot. De mai la classa obriera que devia far la Revolucion avia aura bac, bac plus dos, veire mai. Pus leu de s'assemblar contre l'oligarchie financiera los ensenhants avian aura une responsbilitat au-dessus e l'òm los a pas vist sostener los giltes jaunes, denonçar la repression, s'opausar a Macron.
En 1975 un comuniste zo disia : la vertadier classa obriera era pas los d'en bas mas los qu'avian un niveu d'estudis superior perque era au centre de la tecnologia e podian la denonçar. Los medecins, l'ingenior an aura perdegut de lòr aura e belcòp començant de se revoltar. Macron pòd ben credar mas que creda, es dequalifiat dins lo monde entier coma en França. Los partits politiques son devenguts daus vermes a força de colaborar. Au partit de Lo Pen, li demora mas d'esser soverainiste. Lo pòple commença de veire que lo mondialisme e l'Euròpe li a pas aportat grand causa. L'autre jorn cerchet futuroscope a Peiteus e lo prumier clic m'amenet sur una lista d' ostaus per passar la nueit e minjar. Anetzr trabalhar a l'estrangier mas tornetz far dau torisme dins lo pais ente sem nascut. Quò era vrai per los paisans que quitearan lòrs terras per anar trabalhar a Paris.
Lo front populari es ren nonmas un discors. La crisa es aqui per pensar autrament.

  • 6
  • 5

Escriu un comentari sus aqueste article