CAPÇALERA: publicitat jornalet
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dijòus, 22 d'agost

Entrevistas

Dimenge, 28 d'abril de 2013, 03h00

Cal ensajar de trobar de biaisses per tornar assegurar una transmission familiala

Joan-Pèire Cavalièr
Comentaris 2 comentaris    
Marrit Flac Bon Plan bon Fabulós (13 vòtes)
carregant En cargar


Joan-Pèire Cavalièr





Etiquetas
caillon, cavalièr

Joan-Pèire Cavalièr es nascut a Albi e demòra dau biais de Limòtges. Ensenha l’antropologia istorica a l’EHESS (Escòla daus Nauts Estudis en Sciéncias Socialas) a París e Tolosa. Participa activament a la vida de las associacions occitanistas en Lemosin, coma l’IEO o la Calandreta Lemosina, en far daus collectatges. Anima tanben un blòg sus las lengas minorizadas. Rescontre emb un militant de terren.
 

 
Venètz d’escriure un libre sus lo quartier daus Ponts a Limòtges[1]. Coma n’es venguda l’idèa?
 
Aqueste libre es subretot la presentacion d’una colleccion de fotografias ineditas fòrça polidas e d’un grand interès istoric, que son la proprietat de Simone Jeammot, filha del patron de la Cròta de Pola, un famós estanquet del Pòrt dau Navés sus las ribas de Vinhana. Fan veire la granda fèsta populara creada e animada pel socialista Louis Goujaud e pels obrièrs del quartièr entre 1906 e 1914, organizats en associacion (Les Enfants de la Vienne). Ai escrch, per acompanhar las fòtos, un ensag sus aquela fèsta, que la memòria se n’es pas encara perduda (e mai degun entre los vivents aja pas pogut conéisser aquel temps d’abans 14), mas qu’èra pas jamai encara estada estudiada.
 
 
Perqué s’interessar a queu quartier de la capitala lemosina mai que d’un autre?
 

« »

A la debuta es un projècte de collècta de memòria obrièra qu’ai prepausat de desvolopar dins l’encastre de l’associacion Calandreta Lemosina, perque l’escòla èra encara a la debuta de l’an passat a la broa d’aquel barri. Aquel quartièr proletari d’efièch es estat benlèu lo darrièr a Lemòtges ont se parlèt l’occitan, encara après la Segonda Guèrra Mondiala. Mas sèm (J.C. Dordet, B. Crestian e ieu) arribats tròp tard per far un vertadièr collectatge lingüistic, alara avèm reculhidas totas las informacions sus la vida dins aquel quartièr long de Vinhana, sus las doas ribas, un quartièr fòrça interessant, ont lo mond vivián sus la ribièra, amb la ribièra e de còps que i a de la ribièra. Avèm fach d’oras e d’oras d’enregistrament; una bona partida d’aqueles enregistraments, los que son estats transcriches, es publicada en linha sus ponticauds.org. Mas lo libre tirat d’aquel trabalh de collectatge, me lo cal encara escriure.
 
 
Fasètz tanben daus collectatges per l’IEO Lemosin, collectatges que son recentament venguts daus documentaris difusats per la chadena limotjauda 7ALimoges. Qual es l’interès de collectar?
 
Aquò es un trabalh collectiu (subretot amb J.P. Faure e J.F. Vignaud) que se fa dins l’encastre de l’IEO de Lemosin. Es pas un trabalh de collectatge, perque es pensat tre la debuta (levat lo primièr filme sul vilatge de Salessa) coma un trabalh de documentari. Es fòrça diferent. Dins lo documentari los imatges son tant importants coma las entrevistas, e puèi es lo resultat d’un montatge que construís un ponch de vista sus la realitat filmada. De tot biais, es vertat que las entrevistas son de tròces de collectatge qu’an un interès en se.
 
Aquel trabalh es una corsa contra la mòstra: se tracha primièr de filmar, dins la lor vida vidanta, los darrièrs locutors “naturals” (los qu’an aprés l’occitan en familha, mai que mai a la campanha). Avèm la sensacion d’arribar una minuta abans lo silenci definitiu, e mai lo silenci a començat, perque lo mond filmats, sovent, que sabon perfièchament la lenga, an quitament pas pus l’ocasion de la parlar. D’aqueste ponch de vista, òc, es de collectatge d’extrèma urgéncia.
 
 
Que voudriatz que venguèsson quilhs documentaris, las informacions que contenon?
 

« Aquel quartièr proletari d’efièch es estat benlèu lo darrièr a Lemòtges ont se parlèt l’occitan, encara après la Segonda Guèrra Mondiala »

En defòra e après la difusion a la television e dins los festenals (Llanterna Digital; Estivada de Rodés, etc.), los filmes e totes los rushes de las entrevistas seràn botats dins la Biaça, lo ja subreric sit Internet —banca de donadas audiovisualas— de l’IEO de Lemosin que totes pòdon consultar en linha.
 

« Los filmes e totes los rushes de las entrevistas seràn botats dins la Biaça, lo ja subreric sit Internet de l’IEO de Lemosin »

E mai perqué chamjar lo format e passar au documentari?
 
Perque degun en defòra del mond del mestièr —cercaires, ensenhaires, etc.— pòt pas agachar sens badalhar un filme de collectatge. Lo documentari, s’es plan fach, es fòrça mai agradiu pel public. Mas, i a quicòm mai: lo documentari nos obliga de filmar lo mond pas solament a taula, mas dins lors ocupacions, lors gèstes quotidians, e l’usatge de la lenga càmbia, segon que qualqu’un es assetat davant un microfòn dins sa cosina, o qu’es a far son trabalh o que i a de borra amb la femna, lo filh o lo vesin!
 
 
N’avètz un retorn en defòra dau mitan occitanista?
 

« Lo documentari es fòrça mai agradiu pel public qu’un filme de collectatge »

Avèm organizat de serenadas per mostrar los filmes pels vilatges, subretot dins lo parçan ont avèm filmat. Las reaccions son fòrça, fòrça positivas, mas en defòra —çò me sembla— de tota vertadièra presa de consciéncia collectiva de l’importància de tot çò qu’es a se pèrdre. Per aquò tanben arribam tròp tard, dins una region ont i a quasiment pas res per la promocion de la lenga, e ont existís pas d’autre mot que “patés” o “patois” per balhar un nom a la lenga.
 
 
Dempuei 2006, animatz un blòg[2] ont fasètz part de vòstras reflexions a l’entorn de las lengas minorizadas e mai que mai de l’occitan. Après sèt annadas de preséncia sus Internet quau bilanç fasètz? Vòstras idèas se difusèron? Los debats avancèron?
 

« Arribam tròp tard, dins una region ont i a quasiment pas res per la promocion de la lenga, e ont existís pas d’autre mot que “patés” o “patois” per balhar un nom a la lenga »

Me n’avisi pas tròp, perque soi completament dins la mescla (vist lo nom del blòg es normal!). Çò que pòdi dire es que ieu ai fòrça avançat dins la reflexion: lo blòg es estat un biais d’autoformacion, d’autoquestionament. Ai creat aqueste blòg per aquò, per poder desvolopar una reflexion critica personala e collectiva sus l’occitanisme e lo biais de parlar e de tractar de las lengas minorizadas, e mai perque los jornals volián pas mai publicar mos articles (tant la premsa nacionala, coma la regionala, nimai la premsa occitanista, de còps que i a!). Lo blòg es legit —un pauc (un centenat de vesitaires per jorn)— e, de còps, los escambis son animats, sovent aprigondits, e mai finiscan quasiment totjorn en aiga de botifarra! Mas aquò, en linha, en practicant la censura mai leugièra possibla, es inevitable… Subretot me disi —aquò es mon costat istorian— qu’aital constituissi una mena d’archiu de las discussions sus aqueles subjèctes a la debuta del sègle XXI! Mas personalament, fin finala, ai mens d’idèas positivas de difusar que non pas de questions, de criticas, de problèmas… Mon militantisme es subretot un militantisme (auto)critic. Pr’aquò me fau gaire d’illusion: lo subjècte qu’ai causit, al jorn d’uèi, subretot en França, es pas brica sexy e interèssa pas grand mond, mas aquò empacha pas de contunhar de soscar, cercar, parlar e emmerdar un pauc los qu’an d’idèas tròp arrestadas, que sián militants de las lengas o contra las lengas (d’aqueles d’aquí n’i a fòrça, fòrça mai que non pas dels autres, e mai se se tracha subretot d’un militantisme passiu, que s’esperfòrça d’atudar tota expression e discussion publica —e privada— sul sicut).
 
 

« Mon militantisme es subretot un militantisme (auto)critic »

Vòstra activitat militanta vira a l’entorn de la lenga occitana, coma venèm de veire. Coma vesètz son avenir? Coma vesètz los debats sus la normalizacion o l’idèa de favorizar la transmission de l’occitan dins las familhas en organizar daus nuclèus actius d’occitanofòns?
 

« L’avenir, lo vesi pas ròse. Lo darrièrs locutors naturals son a crebar e lo militantisme occitanista es tròp embarrat dins la question de l’escrich »

L’avenir, lo vesi pas ròse. Lo darrièrs locutors naturals son a crebar e lo militantisme occitanista es tròp embarrat dins la question de l’escrich (l’obsession de la grafia e de la dictada o mòstra plan), e mai s’es evidentament importanta; per ieu la question centrala, vitala, es cossí far subreviure de practicas oralas en aquesta catastròfa lingüistica e culturala (es a dire la desparicion en doas o tres generacions de las practicas socialas de la lenga). Cal ensajar de trobar de biaisses per tornar assegurar una transmission familiala (mai aisit d’o dire que d’o far!) e adobar de luòcs e de temps, tot simplament, per poder parlar en occitan, evidentament en començar pels mitans occitanistas ont sovent, o cal dire, la lenga s’escriu, òc, mas se parla pas mai.
 
 
 
Maime Caillon
 
 
 
 
 
_____
[1] La fête des ponts: Limoges 1906-1914, IEO Lemosin.
[2] Mescladís e còps de gula.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL TRADUCTOR



Comentaris

29 d'abril 19.29h

"Mescladís e còps de gula" es un blòg de referéncia de legir regularament.


Valoriza aqueste comentari:   votar positiu 11   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadeqüat   Formulari d'abús de comentari

28 d'abril 18.46h

La pensada fina de Joan-Pèire Cavalièr es ben superiora a aquela de certanei personas que se pretendon "lingüistas".


Valoriza aqueste comentari:   votar positiu 12   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadeqüat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -totes
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament



  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas los comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL TRADUCTOR

Editorial

Lo drech de viure es pus important que totas las frontièras

Uèi, dimenge 18 d’agost, fa 18 jorns que l’Open Arms reten malgrat el mai d’un centenat de migrants socorreguts en marrit estat de santat. Enfin, lo naviri es arribat davant ...
giny

Lo temps

Mapa
  • sol Agen 13 6
  • sol Aush 15 4
  • nuvols Bordèu 10 -1
  • sol Briançon 6 -6
  • sol Caors 14 0
  • sol Carcassona 14 2
  • pluja Clarmont-Ferrand 11 5
  • pluja Confolent 9 5
  • sol Gap 14 0
  • nuvols La Canau 13 6
  • sol La Gàrdia 22 9
  • nuvols La Torre de Pèlitz 16 4
  • pluja Limòtges 9 5
  • sol Lo Borg Sant Dalmatz 18 6
  • sol Lo Puèi de Velai 16 4
  • nuvols Marselha 18 6
  • nuvols Montpelhièr 17 8
  • nuvols Naut Aran 12 2
  • sol Niça 14 0
  • nuvols Nimes 19 5
  • nuvols Pau 15 5
  • pluja Peireguers 19 5
  • pluja Rodés 17 3
  • nuvols Tolon 17 3
  • sol Tolosa 19 5
  • pluja Valença 10 -1

giny

giny

giny

Vidèos

giny

giny

publicitat

lateral 2 teveoc

Fotografias

  • © Franc Bardòu

    Tèrra albigesa

  • Vabre (Monts de la Cauna). © Pèire Thouy

    L'occitan per carrièras (concors de prima 2014)

  • Coserans: Sent Líser, Casavèth, Sent Guironç, Saurat...

  • © Laurenç Revèst

    Çò que se servèm en classa d'occitan dins un collègi public en França

  • Occitan e economia: "occitanitat mai o mens visibla"

  • © Laurenç Revèst

    Las Cevènas, Barjac en Val de Cese

  • © Franc Bardòu

    Tèrra albigesa

  • © Franc Bardòu

    Coserans al còr

  • Mobilizacion a Brelh de Ròia per fin de sostenir lo mantenement de la linha Niça-Coni

    Mobilizacion lo diménegue 25 de mai a Brelh de Ròia per fin de sostenir lo mantenement de la linha Niça-Coni

  • Gavotina marítima: trofèu d'August e vila vielha d'A Torbia

  • © Laurenç Revèst

    Dins lei paluns de Camarga, la Torre Carbonièira e Aigas-Mòrtas

  • © Manel Armengol

    Presentacion deth roman Òc a Barcelona en ocasion dera Hèsta d'Aran

  • Omenatge a Aragon. © Franc Bardòu

    Omenatge a Aragon

  • © Laurenç Revèst

    Vista de Nimes, lengadociana per l'istòria, provençala per lo dialècte

  • © Laurenç Revèst

    Fòrt Maginòt de Sant Anhe

  • © Laurenç Revèst

    Toponims occitan en Li Bergueas, Li Novenas (vilars de Pelhon): valaia dal Palhon de Pelha

  • © Laurenç Revèst

    De las charrièiras de Genolhac (500 m. d'altitud) al bèlvéser de las Bosedas (1235 m.)

  • Omenatge a Aragon. © Franc Bardòu

    Omenatge a Aragon

  • País de Rasés. © Franc Bardòu

    País de Rasés

  • © Conselh Generau d'Aran

    Lo Torn de França 2016 en Aran

publicitat

lateral 2 teveoc



publicitat

LATERAL1 300X250: sapiéncia

Las mai...

publicitat

LATERAL1 300X250: radio pais

giny

Sondatge

Creses que refusar de socórrer los migrants es racista?


44%



36%



20%



0%




Vots 103 vòtes

comentaris 1

Bulletin

Se vòls recebre per e-mail los grands títols de Jornalet, abona-te

Adreiça E-mail
       
avís legal
En complir la Lei de Servicis de la Societat de l'Informacion e de Comèrci Electronic e la Lei Organica de Proteccion de Donadas (de l'Estat espanhòl) t'informam que se vòls pas contunhar de recebre lo nòstre bulletin informatiu, te pòdes desabonar a travèrs d'aqueste formulari.



Etiquetas

giny





Jornalet, gaseta occitana d'informacions


Associacion entara Difusion
d'Occitània en Catalonha
(ADÒC)