CAPÇALERA: CONGRÉS AMIC
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 15 d'octòbre

Actualitats

Dissabte, 12 de setembre de 2015, 03h00 Istòria

Batalha de Murèth: la batalha que cambièt l’istòria d’Occitània


Comentaris 4 comentaris    
Marrit Flac Bon Plan bon Fabulós (7 vòtes)
carregant En cargar


La Batalha de Murèth es un episòdi màger de la Crosada, crucial per l’istòria d’una partida d’Occitània. Menadas pel rei Pèire IId d’Aragon e lo comte Ramon VI de Tolosa, las fòrças occitanas, catalanas e aragonesas s’uniguèron per afrontar los crosats del rei de França, menats per Simon de Montfòrt. Lo rei Pèire IId d’Aragon moriguèt al prat batalhièr e son armada, dispersada, foguèt vencuda pels crosats.


Se complís uèi 802 ans de la Batalha de Murèth (Gasconha Tolosana), que marquèt lo començament de l’ocupacion e la dominacion francesa dins certanas zònas centralas dels païses occitans, e la fin de l’espandiment transpirenenc dels reis d’Aragon. Jol pretèxt d’eradicar lo catarisme, l’armada crosada del rei de França, a partir de 1209, desferma la barbariá dins divèrsas vilas occitanas amb la benediccion del Papa Innocenci III. Après lo chaple de Besièrs e la presa de la Ciutat de Carcassona (1209), Simon IV de Montfòrt s’apoderèt de las tèrras dels vescomtats de Ramon Rogièr Trencavèl, abans d’atacar lo Comtat de Tolosa.
 
En realitat, aquela crosada èra pas qu’una guèrra de conquista. Lo rei Pèire IId d’Aragon, comte de Barcelona e senhor de Montpelhièr, èra sobeiran de mantes senhors lengadocians, demest los quals i aviá lo vescomte Trencavèl, que moriguèt embarrat dins la trapa de son pròpri castèl après la presa de Carcassona, un vescomtat qu’après l’usurpèt Simon de Montfòrt e que lo rei Pèire IId lo deguèt reconéisser de fòrça per ensajar d’arrestar aqueles chaples en tèrras occitanas.
 
Lo 10 de setembre de 1213, las tropas del rei Pèire IId s’uniguèron amb las tropas de sos aligats occitans a Murèth, vila qu’èra ja estada presa per l’armada crosada, e i esperèron l’arribada de las tropas catalanas. Sus plaça s’elaborèt l’estrategia de la batalha, qu’es estada fòrça contestada. La nuèch de l’11 al 12 de setembre, Pèire IId e Simon de Montfòrt passèron la nuèch en velha, lo primièr en jasent amb una femna, e l’autre en pregant dins una capèla. A l’entorn de 7 oras e mièja del matin de dijòus 12, Pèire IId anèt a la messa e se reüniguèt puèi amb los caps de son armada per preparar la batalha. Començada la confrontacion sul prat batalhièr, l’impacte de las doas formacions èra d’una granda brutalitat. Sembla que lo bruch dels còps de las armas èra tan fòrt que semblava que ploguèsson de pigassas. Mas çò que degun imaginava pas, es que los crosats despassarián las nòrmas de la cavalariá, e dins un acte desonorant per l’epòca, mandarián dos assassins per tuar lo rei.
 
Aquel jorn, Pèire IId èra pas abilhat amb los vestits que l’identificavan coma rei. Mas après veire qu’assassinavan lo que las portava en sa plaça, dins un acte de coratge, o benlèu de manca de sen, cridèt: “El rei, heus-el aquí!” (“Lo rei, l’avètz aicí!”), en trobant aital la mòrt en mans dels assassins enviats per Simon de Montfòrt. Son armada, presa de panica, comencèt la retirada en desbandada e l’armada tolosana, qu’aviá pas encara participat a la batalha, se vegèt desbordada per una avalanca desordenada de soldats en retirada que l’empedissiá d’avançar per atacar. Aquela situacion foguèt aprofechada pels crosats per provocar un chaple dels soldats, que la majoritat èran de pedons occitans que foguèron escotelats mentre que se retiravan.
 
Pels crosats e pel rei de França, aquela victòria èra produch d’un miracle; pels aragoneses, catalans e occitans, foguèt una vertadièra desfacha. L’interpretacion medievala de la batalha foguèt clara: Dieu èra del costat de Simon de Montfòrt e de la Crosada, e castiguèt Pèire IId pels sieus pecats, per èsser del costat dels erètges. Los crosats avián vencut a una armada superiora en nombre.
 
Mai d’un document nos son arribats a l’entorn dels eveniments e del desnosament d’aquela jornada: demest eles lo Libre dels faches, de son filh Jaume Ir, qu’en essent encara un enafant demorava en mans de Simon de Montfòrt, fins que lo papa Innocenci III obliguèt de cedir la tutèla de l’enfant als Templièrs del Reialme d’Aragon. Pendent sa minoritat d’edat, demorèt en Montson jos la tutèla del mèstre de l’òrdre, Guilhèm de Montrodon, amb son cosin de la meteissa edat, lo comte de Provença Ramon Berenguièr V.
 
Jaume Ir vendriá un pauc puèi comte de Barcelona e rei d’Aragon, e qualques annadas mai tard tanben rei de Valéncia e de Malhòrca. Ça que la, tornariá pas jamai recuperar los territòris occitans, mentre que lo catarisme contunhava d’èsser perseguit en tèrras occitanas, aragonesas, catalanas e valencianas, fins que demorèt totalament estench. E Simon de Montfòrt, après la victòria a Murèth, venguèt duc de Narbona, comte de Tolosa e vescomte de Besièrs e de Carcassona, en començant aital l’ocupacion francesa d’aquela tèrra extraordinàriament rica economicament e culturalament, e en començant lo declin politic e cultural d’Occitània. Pasmens, la cultura e la lenga del país rèstan encara vivas, en venent un referent de resisténcia pacifica, culturala e lingüistica dempuèi lo sègle XIII.
 
 
 
 


Aqueste article es adaptat del sit del roman Òc, que fa difusion d’Occitània e de l’occitan pel public ispanofòn.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

19 de setembre 10.27h

Fou una batalla i una derrota molt dura, però això ha de servir per aixecar-nos de nou i aconseguir d'una vegada el que aquells homes intentaren, uns o un País lliure, sobirà i prosper, cosa que pot aconsseguir aviat Catalunya, i també Occitània.
Com diem: Visca la Terra Lliure!
"Tàrrega".


Valoriza aqueste comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadeqüat   Formulari d'abús de comentari

13 de setembre 00.00h

Aquò dit, mai d'una corona concernissiá Occitania. La corona dita d'Anglatèrra, enemiga coronica de la de França, possedissiá totas las tèrras dòna Alienòr d'Aquitània : una bona part de çò que disèm uèi Gasconha, mas tanben Lemosin, e Peitaus… E lo Pèire d'Aragon non mirriguèt pas per aquestas tèrras, mas per d'autras que tanben parlavan occitan. Ja qu'Occitania es un grand país !


Valoriza aqueste comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadeqüat   Formulari d'abús de comentari

12 de setembre 16.25h

Ren qu'una remarca : en 1213, Montfort es pas au servici dau rei de França, que s'interessa pas a la Crosada per de rasons que poètz viure sens las conoisser (son raport amb lo Papa, en gros). En 1213, Montfort es au servici de la Gelisa. E quand aurè aquesit, per sos metides, lo poste de comte de Tolosa, serè au servici de Simon de Montfort. Lo rei de França recuperarè la causa ren qu'après la mort de Montfort e la renonciacion de son filh.


Valoriza aqueste comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadeqüat   Formulari d'abús de comentari

12 de setembre 09.37h

La desfacha fondamentala: ne cal totjorn una per bastir una civilisacion o fargar una nacion; coma Alesia o Roncesvaus pels francés.


Valoriza aqueste comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadeqüat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -totes
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament



  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas los comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER2: 468x60 Aran TV

Editorial

Que pas res nos arrèste

“Òu, Union Europèa, calma-te. Torni dire: s’ensajas de qualificar nòstra operacion d’invasion, nòstre prètzfach es simple. Dobrirem las pòrtas ...
giny

Lo temps

Mapa
  • sol Agen 13
  • sol Aush 12
  • sol Bordèu 14
  • sol Briançon 10
  • sol Caors 13
  • sol Carcassona 14
  • sol Clarmont-Ferrand 10
  • sol Confolent 10
  • sol Gap 9
  • sol La Canau 15
  • sol La Gàrdia 19
  • sol Limòtges 11
  • sol Lo Borg Sant Dalmatz 14
  • sol Lo Puèi de Velai 8
  • sol Marselha 16
  • sol Montpelhièr 16
  • sol Naut Aran 11
  • sol Niça 17
  • sol Nimes 15
  • sol Pau 13
  • sol Peireguers 13
  • sol Rodés 13
  • sol Tolon 15
  • sol Tolosa 13
  • sol Valença 11

giny

giny

Vidèos

giny

Entrevista

giny

giny

publicitat

lateral 2 teveoc

Fotografias

  • Fèsta occitana a Barcelona, a l'ocasion del cinquen anniversari de Jornalet

  • © Laurenç Revèst

    La botiga de Macarèl a Sant Joan de Vedats (Montpelhierenc)

  • © Laurenç Revèst

    Vista de Gavotina (est Velai) e d'Auvèrnhe (Vivarés, Gevaudan)

  • © Laurenç Revèst

    Besièrs, preséncia d'occitan en ciutat e CIRDOC

  • Valadas. © Xavi Gutiérrez Riu

    Valadas

  • © Franc Bardòu

    Asuèlhs de Lauragués

  • © AR

    Vila d'Usès e lo pont de Gardon

  • Uvernada Lou Dalfin 2012. ©  Cristòl Daurore

    Uvernada Lou Dalfin 2012

  • © Laurenç Revèst

    Sauve (Cevènas), ciutat màger vidorlenca a las carrièiras bèlas e en mudason

  • © Aure Séguier

    Carnaval Biarnés 2017

  • © Franc Bardòu

    Asuèlhs de Lauragués

  • © Celèsta Toion

    La plaja espaci de libertat? D'expression?

  • © Zep Armentano

    XI prèmis Gaudí de l'Acadèmia Catalana del Cinèma

  • © Franc Bardòu

    País Bordalés

  • La Primada de Montsegur, 17 de març 2012

    Primada de Montsegur, 17 de de març 2012

  • © Montse Torres -  Arxiu dels Castellers de la Vila de Gràcia

    "Castellers" catalans en Bearn

  • © Xavi Gutiérrez Riu

    Baish Ador

  • Uelhons (País de Tarba, Bigòrra). © Bernat Dubarry

    L'occitan per carrièras (concors de prima 2014)

  • Clarençac, 40en anniversari dau club taurin Paul Ricard "L'Escapaire" (07/06/2015): rossetalha, abrivada e bandida en cèucle dins lei dogas

  • © Laurenç Revèst

    Vista de Gavotina (est Velai) e d'Auvèrnhe (Vivarés, Gevaudan)

publicitat

LATERAL2 330x60: Casteth Paums



publicitat

LATERAL1 300X250: sapiéncia

Las mai...

publicitat

LATERAL1 300X250: radio pais

giny

Sondatge

Bulletin

Se vòls recebre per e-mail los grands títols de Jornalet, abona-te

Adreiça E-mail
       
avís legal
En complir la Lei de Servicis de la Societat de l'Informacion e de Comèrci Electronic e la Lei Organica de Proteccion de Donadas (de l'Estat espanhòl) t'informam que se vòls pas contunhar de recebre lo nòstre bulletin informatiu, te pòdes desabonar a travèrs d'aqueste formulari.



Etiquetas

giny





Jornalet, gaseta occitana d'informacions


Associacion entara Difusion
d'Occitània en Catalonha
(ADÒC)