Bandièra01 1180x150: País Invisible

editorial

Fòrta e aimabla

Après l'atemptat terrorista dins doas mosquetas a Christchurch, Jacinda Ardern trantalhèt pas per portar un vel islamic per anar abraçar las gents de la comunautat musulmana que ploravan lors mòrts
Après l'atemptat terrorista dins doas mosquetas a Christchurch, Jacinda Ardern trantalhèt pas per portar un vel islamic per anar abraçar las gents de la comunautat musulmana que ploravan lors mòrts | Hagen Hopkins/Getty Images
Nos an estonat plan positivament las proposicions de la primièra ministra de la Nòva Zelanda per afrontar la crisi que seguís lo confinament, coma o raportàvem dissabte. La setmana de quatre jorns, la flexibilizacion dels oraris de trabalh, l’escomesa pel torisme interior en tot rebaissar l’exterior per de rasons environamentalas... tot aquò son de mesuras que podèm sonque saludar. Reportàvem tanben, qu’Ardern es venguda lo primièr ministre mai popular dels darrièrs 100 ans e que los sondatges pronostican qu’obtendriá la majoritat absoluda a las eleccions de setembre que ven. Cossí a atench tota aquela popularitat?
 
La Nòva Zelanda se tròba als antipòdes d’Occitània. Las politicas de sa primièra ministra tanben se tròban als antipòdes de las que las menan las administracions que govèrnan aqueste país, que siá en Aran, en Mónegue, dins las Valadas o dins la rèsta de la nacion.
 
 
“Esperit de comunautat”
 
Lo 21 de març passat, Jacinda Ardern fasiá un discors televisat a tota la populacion en anonciant la crisi del coronavirus e las mesuras de l’embarrament. A la diferéncia d’Emmanuel Macron e de Pedro Sánchez, parlèt pas de “guèrra” ni cerquèt de colpables mas faguèt una crida a “l’esperit de comunautat”, encoratgèt lo pòble a “s’ocupar los unes dels autres” e diguèt pel primièr còp una frasa que l'a repetida pendent tot aqueste periòde: “Se vos plai, siaz fòrts e siatz aimables”.
 
Lo jorn qu’anoncièt lo nivèl pus naut de restriccions, e lo confinament general de totes los ciutadans, lor demandèt: “Tornatz en çò vòstre e verificatz cossí se tròban vòtres vesins. Començatz una cadena de telefonadas amb lo mond de vòstra carrièra. Pensatz un plan per èsser en contacte los unes amb los autres”...
 
 
Tendresa e umanitat fàcia al terrorisme
 
La primièra granda crisi que l’afrontèt Ardern coma primièra ministra foguèt un atemptat terrorista dins doas mosquetas a Christchurch amb lo tragic bilanç d’una cinquantena de mòrts. La responsa de la primièra ministra foguèt estonanta, e tanben saludada per tota la planeta. Son discors èra pas de revenge contra lo terrorista, un racista islamofòb radicalizat en França, mas de consolacion a las victimas e per anonciar de restriccions a la venda d’armas. Net e clar qualifiquèt l’ataca de “terrorista” e prononcièt son celèbre lèma: “Sèm un, eles sèm nosautres”. A mai, trantalhèt pas per portar un vel islamic per anar abraçar las gents de la comunautat musulmana que ploravan lors mòrts.
 
 
Comunicacion positiva
 
Un dels secrets de Jacinda Ardern es la comunicacion. A pas jamai esitat a comunicar suls rets socials, a enregistrar de vidèos per informar, a se connectar amb los ciutadans per vidèoconferéncia quand los a pas pogut vesitar... E sustot, cal soslinhar que totes sos messatges cèrcan quicòm de positiu. Ardern reconeis sas errors, demanda perdon, saluda las reüssidas de totòm, merceja... Per ela, de governar los ciutadans vòl pas solament far de leis e de decrets, mas tanben los aimar, los comprene, e los acompanhar.
 
 
Una femna de conviccions fòrtas
 
Pauc de temps après venir primièra ministra, Ardern prenguèt lo comjat per maternitat. Abans d’èsser elegida aviá ja dich que “la decision d’una femna sus quora vòl aver d’enfants deuriá pas predeterminar si se li prepausa un emplec o pas”. Dins son mandat s’es batuda per l’egalitat salariala entre òmes e femnas e per eliminar las restriccions que las patisson las femnas a l’ora d’èsser emplegadas.
 
Es una femna de las conviccions fòrtas. Nascuda dins lo sen d’una familha mormona, quitèt aquesta religion per desacòrdi amb l’omofobia generala.
 
Quand nasquèt sa filha, Ardern nos ofriguèt una de las nòvas que nos an mai impressionat a la redaccion de Jornalet. La primièra ministra, d'efièch, anoncièt que sa filha creisseriá en mestrejant l’anglés e lo maòri en tot defendre que la lenga originària de la Nòva Zelanda bastissiá tanben lor part de comprene e interpretar lo Mond; anoncièt que bastiriá de politicas lingüisticas per aumentar l’usatge social d’aquela lenga car es a demesir. A l’ora d’ara, la Nòva Zelanda ten tres lengas oficialas: l’anglés, lo maòri e la lenga dels signes neozelandesa.
 
 
Per un Mond feminista
 
Fa qualques setmanas, saludàvem Mireia Boya per lo libre que ven de publicar ont nos ensenha que lo feminisme es amor e tendresa. Aquesta setmana, volèm saludar la primièra ministra de la Nòva Zelanda en soslinhant qu’aquela tendresa feminista pòrta aquel biais de far de politica que nos agradariá que se practiquèsse en cò nòstre.
 
 




abonar los amics de Jornalet

 

Jornalet es possible gràcias al sosten economic e jornalistic dels legeires e benevòls. Se lo podètz sosténer en venent sòci dels Amics del Jornalet o de l'Associacion ADÒC, o tot simplament en fasent un don, atal contribuiretz a far un mèdia mai independent e de melhora qualitat.

Comentaris

Bernatmm Tarba
4.

Adishatz / Aloha ,
Tres articles deth Jornalet sus diuersas caras dera politica deth país deths "Maori" sense diser eth són nom : AOTEAROA !
Qu'ei atau que disen, ja auans deth NZ deths europencs : AOTEAROA.

  • 6
  • 0
Raimon de Miraval
3.

#2 Al temps dels trobadors, las femnas eran valorisadas per que ?!! Mas, per Amor, plan segur !!! E èra lors valors que las valorisavan : amor ne rendiá conscients los que las amavan. Non cal pas parlar dels trobadors se non entendèm res a amor…

  • 3
  • 1
Papioli
2.

Tot es conectat; tot es amor.
Quò es la novela filosofia/sciença, religion que monta. Si voletz la descrubir, la trobaretz sur internet. De las meditacions en passar per lo scientific Nassim Haramein i a de que, per una chata d'i tornar trobar sos petits.
Aver dau caracter es pervers perque quò es un jujament que l'un pòrta sur l'autre.

Non a un monde feminin. Sem convidat, au jorn d'uei a unifiar nòstra feminin e nòstra masculin que tots portan en nos. Lo feminin quò es la tendressa mairala, l'amor d'una femna per sos goiats o goiatas, quò es l'intuicion. Lo masculin quò es lo respect de l'egalitat au niveu en prumier de la familha e apres dins la vita activa o associativa. Quò es l'onestetat, Paratge, amor, coratge quò daus termes a estudiar de pus pres mas caracterisa lo masculin. Au temps daus trobadors i avia pas de termes aitau per lo feminin. Las femnas eran valorisadas per que? Feminin e masculin son totjorn ensemble, jamai separats.

Tots sos messatges cerchan quauqu'a ren de positif? mas tots los messatges daus grands medias internacionaus anonçan la misera, la paur d'un virus, de las malaudias, de pas saubre de que deman sera fach, paur de pas i arribar, de pas esser a la nautor, de far despiech.... La spiritualitat quò es l'amor , l'amor de se en prumier, Quò es una coneccion a l'inconscient qu'es en nos per pas l'apelar Diu mas quò es tot çò que nos depasse. Totas las dictaturas son basadas sur la paur e governan en menar de las campanhas de paur e en se presentan coma lo salvador daus pòples au nom de principes civilisators come l'ecologia, lo social, la charitat que controlan entierament.

  • 0
  • 5
Franc Bardòu
1.

“S'ocupar los unes dels autres” consistís precisament a far societat, segon l'art de viure amassa, junts dins "la ciutat", es a dire "a far civilizacion". Exactament l'antipòdi del (neo)liberalisme que saca dins la competicion de totes contra totes cada "particula elementària" que ven lo subjècte uman tre qu'es estat redusit a l'estat d'objècte consumero-productiu. La communicacion de Jacinda Ardern a tot simplament plaçat l'uman al centre e las leis cort-termistas financiàrias e productivistas a la periferia.

Bon, es de communicacion politica. A sa fruita se coneis l'arbre… Veirem ben. Èsser femna li conferís una superioritat qu'ai naturalament enveja d'i creire. Mas qué que ne pensan unes, me mesfisi de las cresenças, mai que mai de las mieunas. E sempre vau perplèxe e inquiet per aqueste mond.

  • 9
  • 0

Escriu un comentari sus aqueste article